పాలస్తీనా సమస్య: సంక్షిప్త చరిత్ర
రాజా బహ్లుల్
పాలస్తీనా సమస్య ఇటీవలి చరిత్రలో అత్యంత క్లిష్టమైన సమస్యలలో ఒకటి. ఇది ఇప్పుడు ఒక శతాబ్దానికి పైగా పాతది, మరియు ఇది లీగ్ ఆఫ్ నేషన్స్, ఐక్యరాజ్యసమితి మరియు ఇతర అంతర్జాతీయ సంస్థలచే లెక్కలేనన్ని తీర్మానాలు మరియు విచారణలకు సంబంధించిన అంశం. ఇప్పటి వరకు, ఇది రాబోయే తీర్మానం యొక్క సంకేతాలను చూపలేదు. ఏదైనా ఉంటే, అది ఇస్లాంవాదం, తీవ్రవాదం మరియు ప్రపంచ వ్యవహారాలలో అమెరికా (పాశ్చాత్య) ఆధిపత్యంతో చిక్కుకోవడంతో అది మరింత క్లిష్టంగా మారుతోంది.
ప్రధాన సారాంశంలో, ఇజ్రాయెల్-పాలస్తీనా సంఘర్షణ యొక్క చరిత్ర యొక్క వాస్తవాలు వివాదాస్పదంగా లేవు, అయితే ఈ చరిత్ర యొక్క సూక్ష్మ వివరాలలోకి వెళ్ళినప్పుడు అనేక భిన్నాభిప్రాయాలు మరియు వ్యాఖ్యానాలలో తేడాలు ఎదురవుతాయి. 1897లో, యూదుల కోసం జాతీయ మాతృభూమి ఏర్పాటు గురించి చర్చించడానికి మొదటి జియోనిస్ట్ కాంగ్రెస్ జరిగినప్పుడు, పాలస్తీనాలో దాదాపు 600,000 మంది నివాసితులు ఉన్నారు, వీరిలో 95% మంది అరబ్బులు, 5% మంది మాత్రమే యూదులు. పాలస్తీనా అప్పుడు ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్యంలో భాగంగా ఉంది, "సిక్ మ్యాన్ ఆఫ్ యూరప్" మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం ముగిసిన తర్వాత విజయవంతమైన మిత్రరాజ్యాలచే ఛిద్రం చేయబడింది.
1922లో, లీగ్ ఆఫ్ నేషన్స్ పాలస్తీనాపై గ్రేట్ బ్రిటన్ తప్పనిసరి అధికారాన్ని మంజూరు చేసింది. ఐరోపా వ్యతిరేక సెమిటిజం యొక్క సుదీర్ఘ చరిత్రతో బాధపడుతున్న యూదుల కోసం పాలస్తీనాలో జాతీయ మాతృభూమిని స్థాపించడంలో బ్రిటన్ సహాయం చేయాలనే నిబంధనతో ఇది జరిగింది.
మొదటి ప్రపంచ యుద్ధానికి ముందు ప్రారంభమైన పాలస్తీనాలోకి యూదుల వలసలు రెండవ ప్రపంచ యుద్ధానికి దారితీసిన సంవత్సరాల్లో నిరాటంకంగా కొనసాగాయి. కానీ రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం ముగిసిన తర్వాత, యూరోపియన్ జ్యూరీకి వ్యతిరేకంగా నాజీ పాలన చేసిన హోలోకాస్ట్ యొక్క పరిధి స్పష్టంగా కనిపించినప్పుడు అది గరిష్ట స్థాయికి చేరుకుంది. 1947 సంవత్సరం నాటికి, పాలస్తీనాను యూదులు మరియు పాలస్తీనా అరబ్బుల మధ్య విభజించాలనే UN నిర్ణయం సందర్భంగా, దాదాపు 1.35 మిలియన్ల పాలస్తీనా అరబ్బులు మరియు దాదాపు 650,000 మంది యూదులు పాలస్తీనా యొక్క నిర్దేశిత ప్రాంతంలో దాదాపు 6% స్వాధీనం చేసుకున్నారు. అయినప్పటికీ పాలస్తీనాలోని దాదాపు 56% భూభాగాన్ని యూదులకు యూదుల రాజ్యంగా ఇవ్వాలని జనరల్ అసెంబ్లీ చూసింది.
పాలస్తీనియన్లు మరియు పొరుగు అరబ్ దేశాలలోని వారి అరబ్ సోదరులు UN విభజన తీర్మానాన్ని ఆమోదించడానికి నిరాకరించారు. వారు ఇజ్రాయెల్ కొత్త రాష్ట్రంపై యుద్ధం చేసి ఓడిపోయారు. 1948 ఓటమి తరువాత (ఇది ఇజ్రాయెల్ రాష్ట్రం యొక్క ఆవిర్భావానికి సాక్ష్యంగా ఉంది), దాదాపు సగం మంది పాలస్తీనా జనాభా (సుమారు 750,000) వారి స్వంత దేశం లోపల మరియు వెలుపల శరణార్థులుగా మారారు. వారు ఇప్పుడు 3 మిలియన్ల కంటే ఎక్కువ మంది ఉన్నారు, వారి పూర్వపు ఇళ్లకు తిరిగి రావాలనే ఆశ లేకుండా మరియు వారిలో ఎక్కువ మంది నివసించే పొరుగు అరబ్ దేశాలలో విలీనం అయ్యే అవకాశం తక్కువ.
1948లో ఓడిపోయిన తర్వాత, అరబ్ దేశాలు ఇజ్రాయెల్పై యుద్ధాలు చేస్తూనే ఉన్నాయి మరియు వాటిని కోల్పోతూనే ఉన్నాయి. చివరగా, "శాంతి యుగం" వచ్చింది. ఇది 1978లో ఈజిప్ట్తో క్యాంప్ డేవిడ్ ఒప్పందానికి దారితీసింది, దాని తర్వాత 1993లో ఇజ్రాయెల్ మరియు పాలస్తీనా లిబరేషన్ ఆర్గనైజేషన్ మధ్య ఓస్లో ఒప్పందాలు జరిగాయి. మనం ఇప్పుడు (2003) మాట్లాడుతున్నప్పుడు ఓస్లో ఒప్పందాలు చితికిపోయాయి. ఇజ్రాయెల్, అమెరికా మరియు సంఘర్షణలో ఇతర బలమైన ఆటగాళ్లు ఆలోచించే తుది స్థితికి చాలా సందర్భోచితంగా ఉంటుంది. ఇజ్రాయెల్లు తమ స్వంత "బైబిల్ మాతృభూమి"గా భావించే స్వాధీనం చేసుకున్న భూభాగంలో నివాసాలను నిర్మించే వారి అలవాటును కొనసాగించారు మరియు పాలస్తీనియన్లు ప్రతిఘటిస్తూనే ఉన్నారు, ప్రపంచంలోని చాలా మంది తీవ్రవాదులుగా పరిగణించబడుతున్న మార్గాల్లో పెరుగుతున్నారు.
రెండేళ్ళకు పైగా ఇంతిఫాదా (తిరుగుబాటు) మరియు భారీ ఇజ్రాయెల్ ప్రతీకారం పాలస్తీనియన్లకు దాదాపు భరించలేని బాధలను తెచ్చిపెట్టింది, వారి సామాజిక, రాజకీయ, విద్యా మరియు ఆర్థిక జీవితం వర్చువల్ ఆగిపోయింది. ఓస్లో శాంతి ప్రక్రియ ప్రారంభమైన తర్వాత పాలస్తీనా వీధుల్లో తొలిసారిగా పరిచయం చేయబడిన ట్రాఫిక్ లైట్ల కొత్తదనం ప్రస్తుత రచయితకు బాగా గుర్తుంది. "ప్రగతి"ని సూచించే కొందరికి, ఆక్రమణలో చాలా సంవత్సరాలుగా స్తంభింపజేసిన పాలస్తీనియన్ జీవితం చివరకు మళ్లీ మొదలవుతుందనే ఆశ. ఇప్పుడు పాలస్తీనా నగరాల్లో పని చేసే ట్రాఫిక్ లైట్లు లేవు మరియు మౌలిక సదుపాయాలు, ఉత్తమ సమయాల్లో నిరాడంబరంగా, దాదాపు పూర్తిగా కూల్చివేయబడ్డాయి.
పాలస్తీనా జీవితాన్ని ప్రభావితం చేసిన క్షీణత యొక్క అన్ని అంశాలలో, బహుశా విద్యా రంగంలో ఏమి జరుగుతుందో దాని కంటే ఆందోళనకరమైనది ఏమీ లేదు, ఎందుకంటే ఈ ప్రాంతంలో నష్టాలను భర్తీ చేయడం సులభం కాదు. నగరాలు మరియు పట్టణాల మధ్య ప్రజల రాకపోకలను ప్రభావితం చేసే పదేపదే మూసివేతలు విద్యా షెడ్యూల్లకు అంతరాయం కలిగించాయి మరియు నేర్చుకునే మరియు బోధించే నాణ్యతను తగ్గించాయి. అదనంగా, పాలస్తీనా భూభాగాలను అనేక బంటుస్తాన్లుగా విభజించిన ఇజ్రాయెల్ సైనిక చెక్పోస్టుల వద్ద విద్యార్ధులు ఎదుర్కొనే ఆర్థిక ఇబ్బందులు, నిర్బంధాలు మరియు నిరంతర అవమానాలు శాంతి సాధ్యతపై నమ్మకం లేని యువకుల కోపాన్ని సృష్టించాయి.
ఇజ్రాయెలీలు, ఇజ్రాయెల్ వీధులు మరియు బస్సులపై పాలస్తీనా తీవ్రవాదం గురించి, అరబ్బులు, ముస్లింలు మరియు పాలస్తీనియన్లు సురక్షితమైన మరియు గుర్తించబడిన సరిహద్దులలో ఉనికిలో ఉండటానికి తమ హక్కును అంగీకరించలేకపోవడం గురించి చెప్పడానికి అనేక బాధల కథలు ఉన్నాయి. నిస్సందేహంగా, ఇక్కడ చర్చించడానికి సరైన మరియు తప్పు అనే అనేక ప్రశ్నలు ఉన్నాయి. రద్దు చేయలేనివి చాలా ఉన్నాయి, మరియు చేయగలిగేవి చాలా ఉన్నాయి. ప్రస్తుత ఫోరమ్ అవగాహన మరియు మార్పు కోసం ఉపయోగకరమైన ఆలోచనలు మరియు మెటీరియల్లను ప్రదర్శిస్తుందని ఆశిస్తున్నాము.
ప్రస్తుతం ఇజ్రాయెల్ ఉన్న ప్రాంతాన్నే దేవుడు తమ పూర్వీకుడైన అబ్రహంకు, ఆయన వారసులకు ఇస్తానని వాగ్దానం చేసినట్లు యూదులు విశ్వసిస్తారు.
పూర్వం ఈ ప్రాంతంపై అసిరియన్లు (ప్రస్తుత ఇరాక్, ఇరాన్, టర్కీ, సిరియాలలో నివసిస్తున్న గిరిజనులు), బాబిలోనియన్లు, పర్షియన్లు, మాసిడోనియన్లు, రోమన్లు దాడి చేశారు.
రోమన్ పాలనలోనే ఈ ప్రాంతానికి పాలస్తీనా అనే పేరు వచ్చింది.
క్రీస్తు శకంలో ఏడు దశాబ్దాల తరువాత ఈ ప్రాంతం నుంచి యూదు ప్రజలను బహిష్కరించారు.
ఇస్లాం పెరుగుదలతో ఏడో శతాబ్దంలో పాలస్తీనా అరబ్బుల ఆధీనంలోకి వచ్చింది. తరువాత యూరోపియన్లు దీన్ని జయించారు.
1516లో పాలస్తీనా టర్కీ ఆధీనంలోకి వచ్చింది. మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం తరువాత బ్రిటన్ ఆధీనంలో వెళ్లింది.
1947 సెప్టెంబర్ 3న ఐక్యరాజ్యసమితి ప్రత్యేక కమిటీ పాలస్తీనాపై తన నివేదికను జనరల్ అసెంబ్లీకి సమర్పించింది.
ఈ నివేదికలో మధ్యప్రాచ్యంలో యూదుల ప్రత్యేక రాజ్యం స్థాపించడానికి మతపరమైన, చారిత్రక కారణాలను కమిటీ అంగీకరించింది.
1917లో 'బాల్ఫోర్ డిక్లరేషన్'లో పాలస్తీనాలో యూదులకు ప్రత్యేక రాజ్యం ఏర్పాటు చేసేందుకు బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం అంగీకరించింది. ఈ డిక్లరేషన్లో పాలస్తీనాకు, యూదులకు ఉన్న చారిత్రక సంబంధాన్ని అంగీకరించారు. దాంతో, ఇక్కడ యూదుల ప్రత్యేక రాజ్యం ఏర్పాటుకు పునాది పడింది.
అయితే, అరబ్బులు, యూదుల మధ్య వివాదాలను బ్రిటన్ పరిష్కరించలేకపోవడంతో ఈ సమస్యను ఐక్యరాజ్యసమితి దృష్టికి తీసుకెళ్లింది.
1947, నవంబర్ 29న ఐక్యరాజ్యసమితి జనరల్ అసెంబ్లీ పాలస్తీనా విభజన ప్రణాళికను ఆమోదించింది. జెరూసలెంను అంతర్జాతీయ నగరంగా ప్రకటించాలని సిఫారసు చేసింది.
దీనికి యూదు నాయకులు సమ్మతి తెలిపినప్పటికీ, అరబ్బులు అంగీకరించలేదు కాబట్టి ఈ ప్రణాళిక ఎప్పుడూ అమలులోకి రాలేదు.
1948లో బ్రిటిష్ వాళ్లు ఆ ప్రాంతాన్ని విడిచివెళ్లిపోయిన తరువాత ఇజ్రాయెల్ స్వతంత్ర రాజ్యంగా ప్రకటించుకుంది.
మరుసటి రోజే ఇజ్రాయెల్ ఐక్యరాజ్యసమితి సభ్యత్వం కోసం దరఖాస్తు చేసింది. ఒక సంవత్సరం తరువాత అది ఆమోదం పొందింది.
ఐక్యరాజ్యసమితి సభ్య దేశాలలో 83 శాతం దేశాలు ఇజ్రాయెల్ను స్వతంత్ర దేశంగా గుర్తించాయి. 2019 డిసెంబర్ నాటికి 193 దేశాలలో 162 ఇజ్రాయెల్ను గుర్తించాయి
రెండు పాలస్తీనా భూభాగాలు ఎందుకున్నాయి?
పాలస్తీనాపై ఐక్యరాజ్యసమితి ప్రత్యేక కమిటీ 1947లో జనరల్ అసెంబ్లీకి సమర్పించిన నివేదికలో వెస్ట్రన్ గ్యాలీ (సమారియా, జుడియా పర్వత ప్రాంతం)ను అరబ్ దేశంలో చేర్చాలని, జెరూసలెం, ఈజిప్ట్ సరిహద్దులో ఉన్న ఇస్దుద్ తీర ప్రాంతాన్ని బయట ఉంచాలని సిఫారసు చేసింది.
అయితే 1949లో ఏర్పడిన 'అర్మిస్టైస్ రేఖ' ద్వారా పాలస్తీనా విభజన జరిగింది.
ఇజ్రాయెల్ ఏర్పడిన అనంతరం, మొదటి అరబ్-ఇజ్రాయెల్ యుద్ధం తరువాత ఈ రేఖ ఏర్పడింది.
పాలస్తీనాలో ఉన్న వెస్ట్ బ్యాంక్, గాజా స్ట్రిప్ ఒకదానికొకటి 45 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్నాయి. వెస్ట్ బ్యాంక్ వైశాల్యం 5,970 చదరపు కిలోమీటర్లు కాగా, గాజా స్ట్రిప్ వైశాల్యం 365 చదరపు కిలోమీటర్లు.
వెస్ట్ బ్యాంక్ జెరూసలెంకు, జోర్డాన్కు తూర్పు భాగంలో ఉంది.
పాలస్తీనా, ఇజ్రాయెల్ కూడా జెరూసలెంను తమ రాజధానిగా ప్రకటించుకున్నాయి.
గాజా స్ట్రిప్ 41 కిలోమీటర్ల పొడవు.. 6 నుంచి 12 కిమీ వెడల్పు ఉంటుంది.
గాజా సరిహద్దు, ఇజ్రాయెల్ వెంబడి 51 కిలోమీటర్లు, ఈజిప్టు వెంబడి ఏడు కిలోమీటర్లు, మధ్యధరా తీరం వెంబడి 40 కిలోమీటర్లు ఉంటుంది.
గాజా స్ట్రిప్ను 1967 యుద్ధంలో ఇజ్రాయెల్ స్వాధీనం చేసుకుంది. 2005లో గాజా నుంచి ఇజ్రాయెల్ వైదొలిగినప్పటికీ, ఐక్యరాజ్యసమితి ఆ భూమిని ఇప్పటికీ ఆక్రమిత భూభాగంగానే పరిగణిస్తోంది. ఇక్కడి ప్రజలు, వస్తువులు, సేవలు, గాలి, నీరు, సముద్రంపై ఇంకా ఇజ్రాయెల్ నియంత్రణ ఉంది.
ప్రస్తుతం గాజా, పాలస్తీనియన్ తీవ్రవాద సంస్థ 'హమాస్' పాలనలో ఉంది. ఈ సంస్థ ఇజ్రాయెల్తో అనేకమార్లు పోరాడింది.
వెస్ట్ బ్యాంక్, పాలస్తీనియన్ నేషనల్ అథారిటీ నియంత్రణలో ఉంది.
పాలస్తీనియన్ నేషనల్ అథారిటీని అంతర్జాతీయ సమాజం పాలస్తీనా ప్రభుత్వంగా గుర్తిస్తుంది.
ఇజ్రాయెల్ ఏర్పడిన తరువాత, పాలస్తీనియన్లను అక్కడ నుంచి పంపించేసిన తరువాత గాజా, వెస్ట్ బ్యాంక్, జోర్డాన్, సిరియా, లెబనాన్లలో పాలస్తీనా శరణార్థులు పెరగసాగారు.
అరబ్ దేశాలలో శరణార్థుల శిబిరాలలో పాలస్తీనా ఉద్యమం ఊపందుకుంది. ఈ ఉద్యమానికి ఈజిప్ట్, జోర్డాన్ల మద్దతు లభించింది.
1967లో జరిగిన యుద్ధం తరువాత యాసర్ అరాఫత్ నేతృత్వంలోని 'ఫతా' వంటి సంస్థలు కలిసి 'పాలస్తీనా విముక్తి సంస్థ' (పీఎల్ఓ)ను ఏర్పాటు చేశాయి.
పీఎల్ఓ మొదట జోర్డాన్ నుంచి, తరువాత లెబనాన్ నుంచి ఇజ్రాయెల్కు వ్యతిరేకంగా దాడులు జరిపింది.
ఈ దాడుల్లో ఇజ్రాయెల్ లోపల, వెలుపల ఉన్న అన్ని ప్రాంతాలనూ లక్ష్యాలుగా చేసుకుంది. రాయబార కార్యాలయాలు, విమానాలు, ఆటగాళ్లను లక్ష్యంగా చేసుకుంది.
ఇజ్రాయెల్పై పీఎల్ఓ దాడులు అనేక సంవత్సరాలపాటూ కొనసాగాయి.
చివరకు, 1993లో ఓస్లో శాంతి ఒప్పందంపై ఇజ్రాయెల్, పీఎల్ఓ సంతకాలు చేశాయి.
పాలస్తీనా విముక్తి సంస్థ ఉగ్రవాదాన్ని, హింసను విడిచిపెడతామని హామీ ఇచ్చింది. ఇజ్రాయెల్ శాంతి, భద్రతల హక్కును అంగీకరించింది.
కానీ, హమాస్ ఈ ఒప్పందాన్ని అంగీకరించలేదు.
ఓస్లో ఒప్పందం తరువాత పాలస్తీనా నేషనల్ అథారిటీ ఏర్పడింది. ఈ అథారిటీకి అంతర్జాతీయ స్థాయిలో పాలస్తీనా ప్రజలకు ప్రాతినిధ్యం వహించే హక్కు లభించింది.
దీనికి అధ్యక్షుడిని ప్రత్యక్ష ఓటింగ్ ద్వారా ఎన్నుకుంటారు. అలా ఎన్నుకోబడిన అధ్యక్షుడు ప్రధానమంత్రిని, మంత్రివర్గాన్ని ఏర్పాటు చేస్తారు. గ్రామీణ, పట్టణ ప్రాంతాల్లో పౌరులకు అన్ని సౌకర్యాలు ఏర్పాటు చేసే హక్కు ఈ అథారిటీకి ఉంటుంది.
అయితే, చారిత్రకంగా పాలస్తీనియన్ల రాజధానిగా పరిగణిస్తున్న తూర్పు జెరూసలెంను ఈ ఒప్పందంలో చేర్చలేదు.
జెరూసలెంకు సంబంధించి ఇప్పటికీ రెండు పక్షాల మధ్య తీవ్ర వివాదం కొనసాగుతోంది
ఇజ్రాయెల్తో పాటూ పాలస్తీనా రాజ్యం కూడా ఏర్పడాలా, వద్దా? వెస్ట్ బ్యాంక్లో యూదుల నివాసాలను ఉంచాలా లేక తొలగించాలా? పాలస్తీనా చుట్టూ పహారా కాస్తున్న ఇజ్రాయెల్.. ఇవే అక్కడి శాంతికి భంగం కలిగిస్తున్న అంశాలు.
హేగ్లోని అంతర్జాతీయ న్యాయస్థానం పాలస్తీనా చుట్టూ ఇజ్రాయెల్ బిగించిన రక్షణ వలయాన్ని విమర్శించింది.
2000 సంవత్సరంలో అప్పటి అమెరికా అధ్యక్షుడు బిల్ క్లింటన్ ఇజ్రాయెల్, పాలస్తీనాల మధ్య సయోధ్య కుదిర్చే ప్రయత్నం చేశారు. ఆ సందర్భంగా, పైన చెప్పిన అంశాలు మాత్రమే కాకుండా, ఇరు పక్షాల మధ్య రాజీ కుదరని అంశాలు ఇంకా ఉన్నాయనే విషయం స్పష్టమైంది.
ఆ సమయంలో ఇజ్రాయెల్ ప్రధాని ఎహుద్ బరాక్, పాలస్తీనా అధ్యక్షుడు యాసర్ అరాఫత్ మధ్య రాజీ కుదర్చడంలో బిల్ క్లింటన్ విఫలమయ్యారు.
పాలస్తీనియా శరణార్థుల భవిష్యత్తు ఏమిటి? జెరూసలెంను రెండు వర్గాలు పంచుకోవాలా, వద్దా? వెస్ట్ బ్యాంక్లో ఇజ్రాయెల్ సెటిల్మెంట్లు మొదలైన విషయాల్లో రెండు పక్షాల మధ్య అంగీకారం కుదరలేదు.
జెరూసలెంను తమ రాజధానిగా ఇజ్రాయెల్ ప్రకటించుకుంది.
కాగా, పాలస్తీనియన్లు తూర్పు జెరూసలెంను భవిష్యత్తు పాలస్తీనా రాజ్యానికి రాజధానిగా పేర్కొన్నారు.
గత 50 ఏళ్లల్లో ఇజ్రాయెల్ ఈ ప్రాంతాల్లో అనేక నివాసాలను ఏర్పాటు చేసుకుంది. ప్రస్తుతం అక్కడ 6,00,000 మందికి పైగా యూదులు నివసిస్తున్నారు.
అంతర్జాతీయ చట్టాల ప్రకారం అవన్నీ అక్రమ నివాసాలని పాలస్తీనియన్లు ఆరోపిస్తున్నారు. ఇజ్రాయెల్ ఈ ఆరోపణలను అంగీకరించదు.
పాలస్తీనా శరాణార్థుల సంఖ్య ఒక కోటి కన్నా ఎక్కువగా ఉంటుందని పీఎల్ఓ చెబుతోంది. ఇందులో సగం మంది ఐక్యరాజ్యసమితిలో తమ పేరును నమోదు చేసుకున్నారు.
ఈ శరణార్థులందరికీ తమ మాతృభూమికి తిరిగి వచ్చే హక్కు ఉందని పాలస్తీనా అంటోంది. వీరు మాతృభూమిగా చెబుతున్నది ప్రస్తుత ఇజ్రాయెల్.
వీరంతా స్వదేశానికి చేరుకుంటే అక్కడ వీరి సంఖ్య పెరిగిపోయి, యూదు రాజ్యంగా ఉన్న తమ దేశ ఉనికి ప్రమాదంలో పడే అవకాశం ఉందని ఇజ్రాయెల్ అంటోంది.
ఐక్యరాజ్యసమితి పాలస్తీనాను 'సభ్యత్వం లేని అబ్జర్వర్ స్టేట్' గా గుర్తిస్తుంది.
అయితే, ఐక్యరాజ్యసమితి సర్వసభ్య సమావేశంలో పాల్గొనే హక్కు, చర్చల ద్వారా ఐక్యరాజ్యసమితి సంస్థల్లో సభ్యత్వం పొందే అవకాశం పాలస్తీనాకు ఉంది.
2011లో పాలస్తీనా ఐక్యరాజ్యసమితిలో పూర్తి సభ్యత్వం కోసం దరఖాస్తు చేసుకుంది కానీ, అది సాకారం కాలేదు.
ఐక్యరాజ్యసమితి సభ్యత్వ దేశాల్లో 70 శాతం కన్నా ఎక్కువ దేశాలు పాలస్తీనాను ఒక దేశంగా గుర్తిస్తాయి.
అమెరికాలో ఇజ్రాయెల్ అనుకూల లాబీలు ఉన్నాయి. అమెరికా ప్రజలు కూడా ఇజ్రాయెల్కు మద్దతిస్తారు. అందువల్ల ఏ అమెరికా అధ్యక్షుడైనా వాస్తవంలో ఇజ్రాయెల్కు మద్దతు ఉపసంహరించడం అసాధ్యం.
అంతే కాకుండా, ఈ రెండు దేశాలు మిలటరీపరంగా మిత్రదేశాలు.
ఇజ్రాయెల్ అమెరికా నుంచి ఆయుధాల కొనుగోలు, డబ్బు రూపంలో అత్యధిక సహాయం పొందింది.
అయితే, 2016లో భద్రతా మండలి, ఇజ్రాయెల్ సెటిల్మెంట్ల గురించి ఓటింగ్ నిర్వహించినప్పుడు అప్పటి అమెరికా అధ్యక్షుడు బరాక్ ఒబామా తమ వీటో అధికారాన్ని ఉపయోగించలేదు.
డోనల్డ్ ట్రంప్ అమెరికా అధ్యక్షుడిగా ఎన్నికైన తరువాత ఈ రెండు దేశాల మధ్య స్నేహం కొత్త ఊపిరి పోసుకుంది.
అమెరికా తన రాయబార కార్యాలయాన్ని టెల్ అవీవ్ నుంచి జెరూసలెంకు తరలించింది. దీంతో, జెరూసలెంను ఇజ్రాయెల్ రాజధానిగా గుర్తించిన తొలి దేశం అమెరికా అయింది .
ట్రంప్ తన పదవీకాలం చివర్లో ధనిక అరబ్ దేశాలతో ఇజ్రాయెల్ సంబంధాలను మెరుగుపరచడంలో సఫలమయ్యారు.
జో బైడెన్ అధికారం చేపట్టిన తరువాత ఇజ్రాయెల్, పాలస్తీనాతో ఘర్షణలకు దూరంగా జరిగే వ్యూహాన్ని అవలంబించింది.
బైడెన్ ప్రభుత్వం ఈ సమస్య పరిష్కారానికి భారీ రాజకీయ మూలధనం అవసరమని విశ్వసిస్తోందని, అంత ప్రయత్నం చేసిన తరువాత కూడా కచ్చితంగా పరిష్కారం లభిస్తుందన్న నమ్మకం లేదని భావిస్తున్నట్లు నిపుణులు అభిప్రాయపడుతున్నారు.
అమెరికా ఇజ్రాయెల్కు మద్దతు కొనసాగిస్తోందిగానీ బైడెన్ ప్రభుత్వం ఈ విషయంలో ముందు జాగ్రత్తతో వ్యవహరిస్తోంది.
ఏది ఏమైనా, తాజా ఘర్షణల నేపథ్యంలో బైడెన్ తన ప్రభుత్వంలోని వామపక్ష వాదుల విమర్శలు ఎదుర్కోవాల్సి రావొచ్చు. వీరంతా ఇజ్రాయెల్ను తీవ్రంగా విమర్శిస్తారు.
మరోవైపు, ఈజిప్ట్, సిరియా, ఇరాన్ సహా పలు అరబ్ దేశాలు పాలస్తీనాకు మద్దతు ఇస్తాయి. అరబ్ దేశాల్లో పాలస్తీనియన్ల పట్ల సానుభూతి ఉంది.
అనంత విశ్వం
ఆకాశంలోని మన సూర్యుడు, పాలపుంత గేలక్సీ లోని ఒక నక్షత్రం; మన సౌరమండలములో భూమి, ఇతర గ్రహాలు
_Ramalinga_Reddi.jpg)
.jpg)